„Dom – poczucie bezpieczeństwa czy strachu?” – zjawisko przemocy domowej

29
Wrze

 „Dom – poczucie bezpieczeństwa czy strachu?” – zjawisko przemocy domowej
 

Rodzina jest najważniejszym środowiskiem w życiu człowieka, kształtującym osobowość, system wartości, poglądy, styl życia. Rodzice czy opiekunowie są wzorem dla dzieci. Ważną rolę w prawidłowo funkcjonującej rodzinie odgrywają wzajemne relacje pomiędzy rodzicami oparte na miłości i zrozumieniu. W przypadku dezorganizacji rodzina nie jest w stanie realizować podstawowych zadań, role wewnątrzrodzinne ulegają zaburzeniu, łamane są reguły, a zachowania poszczególnych członków rodziny stają się coraz bardziej niezgodne z normami prawnymi i moralnymi oraz z oczekiwaniami społecznymi.

Przemoc jest wszędzie, dotyka wszystkich sfer naszego życia. Przemoc domowa może być zarówno skutkiem, jak i przyczyną dysfunkcji w rodzinie, bez wątpienia należy zaklasyfikować ją do kategorii zachowań negatywnych o dużej szkodliwości społecznej. Mimo, że w relacjach międzyludzkich istniała ona zawsze, o przemocy w rodzinie mówiono niewiele, jakby nie postrzegając jej jako poważnego zaburzenia w funkcjonowaniu rodzinie.
Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie  definiuje  przemoc jako:

„ jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób, w  szczególności  narażające  te  osoby na  niebezpieczeństwo  utraty  życia, zdrowia, naruszające ich  godność, nietykalność  cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym i psychicznym, a także wywołujące cierpienia
i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą”. 

Wyróżniamy  kilka  rodzajów  przemocy, które  mają  swoje  charakterystyczne  wyznaczniki, ale  tez  wiele  elementów wspólnych. Każda  forma  przemocy powoduje ból, cierpienie, zawsze  narusza   prawa  i  dobra  osobiste  ofiary i jest  intencjonalna. 

RODZAJE PRZEMOCY:

  1. FIZYCZNA – naruszanie nietykalności fizycznej;
  2. PSYCHICZNA – naruszanie godności osobistej;
  3. SEKSUALNA – naruszanie intymności;
  4. EKONOMICZNA – ograniczenie swobody finansowej;
  5. ZANIEDBANIE – naruszenie obowiązku opieki nad osobą, uniemożliwienie dostępu do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, nieudzielanie pomocy;
  6. STALKING (NĘKANIE) – uporczywe, powtarzające się prześladowanie powodujące poczucie zagrożenia i/lub istotne naruszenie prywatności drugiej osoby.

Ofiarami  przemocy  w  rodzinie  są  przeważnie   kobiety i  dzieci, nieco  rzadziej dotyka ona  mężczyzn.  Inną  kategoria  osób są  niepełnosprawni i  ludzie  starzy.  Osoby doznające przemocy przez lata poniżane i  wykorzystywane, potrzebują  dużo  czasu aby  przeciwstawić  się sprawcy, same  nie  są  w stanie sobie  poradzić, wymagają  więc  pomocy innych  osób 
i  instytucji.

Przemoc w rodzinie charakteryzuje  się następującymi cechami:

  1. Przemoc jest intencjonalna – jest zamierzona, ma na celu kontrolowani
    i podporządkowanie ofiary.
  2. Siły są nierównomierne – jedna ze stron ma przewagę nad drugą (fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną. Źródłem dysproporcji sił zazwyczaj są wiek, płeć, stan zdrowia, różne zależności.
  3. Przemoc narusza prawa i dobra osobiste.
  4. Przemoc powoduje cierpienie i ból. Naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody.

 

PRZEMOC JEST PRZESTĘPSTWEM !

Stosowanie przemocy wobec innych (a zwłaszcza  wobec rodziny) jest przestępstwem ściganym z urzędu i podlegającym karze pozbawienia wolności (art. 207 k.k).

Występowanie zjawiska przemocy na przestrzeni ostatnich lat stało się tematem, o którym częściej się mówi. Jednak jest to nadal temat wstydliwy dla rodziny często zatajanym.

Celem projektu socjalnego „Dom – poczucie bezpieczeństwa czy strachu?” było podniesienie świadomości wśród dorosłych mieszkańców(potencjalnych rodziców) gminy Czersk na temat zjawiska przemocy w rodzinie w tym „dziecka krzywdzonego”.

Specjaliści podczas warsztatów (aspirant, psycholog, prawnik), przybliżyli nam tematykę zjawiska przemocy domowej.

Przemoc domowa potrafi zniszczyć beztroski czas jakim powinno być dzieciństwo, a brak poczucia bezpieczeństwa oraz stabilizacji w domu rodzinnym często jest przenoszony na późniejsze dorosłe życie dzieci!